Wist je dat het heel gevaarlijk is om als man in de gracht te plassen, vooral als je teveel gedronken hebt? De afgelopen jaren zijn er erg veel ‘opengulplijken’ gevonden in de gracht – als je overlijdt als gevolg van het plassen is dat immers later te zien aan je niet gesloten gulp – dus mijn advies is: doe het niet. Het plassen zorgt namelijk voor een afname van de bloeddruk, waardoor je als wildplassende zuiplap flauw kunt vallen en verdrinkt in het water van een stuk werelderfgoed.
Mocht je het om welke reden dan ook toch belangrijk vinden om in de gracht te plassen, bereid je dan goed voor met de tips in dit ludieke filmpje voor de vervente grachtenplasser.
Vannacht wordt zomertijd weer ingesteld (jajaja…in het voorjaar gaat de klok een uur vooruit, dus heb je een uur korter weekend). Leuk, maar wat doen klokken precies als het zover is? Denk bijvoorbeeld aan de NS-klokken op stations. Ik weet dat deze worden aangestuurd door een moederklok, dat is ook waarom de klok elke minuut even wacht met verspringen, maar hoe lost de klok het op als ‘ie ineens een uur moet overbruggen?
We waren met een groep mensen en konden natuurlijk in de kou op één of ander station gaan staan om te kijken wat er zou gebeuren, maar de kans is groot dat een dergelijk filmpje al op Youtube heeft gezet. En inderdaad!
Liedjes in je hoofd maken de dag leuker. Liedjes in je hoofd zijn irritant. Liedjes in je hoofd zijn er als je wakker wordt…Creative Heroes heeft een service gemaakt waarmee je oorwurmen kunt doorsturen via bijvoorbeeld Twitter of Facebook. Zo bezorg je iemand een liedje in zijn hoofd. Maar pas op, voor je het weet ben je zelf ook de hele dag aan het neuriën…
Prachtige ochtend is het. Vanochtend ben ik lekker naar Centraal Station Amsterdam gelopen. Daar moest ik een klein beetje hollen om mijn trein net te kunnen halen. Ging prima, trein op tijd, ik blij. Tijdens het rennen hoorde ik een omroepbericht dat reizigers informeerde over de treinuitval. NS betreurt dat alles door de vorst een beetje anders is dan normaal. De mevrouw vertelde ook over de nieuwe vinding van de NS, het Zoutkaartje.
Ik barstte uit van het lachen. Wacht even…Het Zoutkaartje???
Dat klinkt grappig. Doet het ook goed voor een retourtje Scheveningen in een broeierige zomer. Zo kun je nog een heleboel kaartjes bedenken. Heb je dan op Koninginnedag het Bea-kaartje? En tijdens de drie-o-zo-doldwaze-dagen van de Bijenkorf het Verpletterkaartje? Voor popfestivals het retourtje Gehoorschade en op Sinterklaas het Roedekaartje (of het Taaikaartje?). Tijdens examentijd het Peeskaartje en het Vreeskaartje en ten tijde van een hittegolf is het Zweetkaartje?
Afijn, geniaal. Het Zoutkaartje. Briljant. Ik zou zeggen tfmmd, NS!
Sinds mijn prille jeugd – dus zo lang ik me kan herinneren – bestaan borrelnootjes. Deze hapjes die je bij voorkeur eet als er een fuif is komen ook al sinds jaar en dag in drie kleuren. Ik was altijd al dol op borrelnootjes. Maar dan wel met een voorwaarde: de witte zijn het lekkerst. De lichtbruine en donkerbruine nootjes zijn ook wel te eten, maar als het kan eet ik de witte nootjes bij voorkeur eerder op dan die van de andere twee kleuren.
Op een gegeven moment besloot oom Duyvis om toe te geven aan de smaak van de Nederlander. De “basic”-borrelnootjes waren niet meer voldoende om Truus en Kees te smaakvermaken, met als gevolg dat de welbekende borrelnootjes omgedoopt werden tot knabbelnootjes mét een bijsmaak die lijkt op het innemen van de inhoud van alle potjes met exotische kruidenmixen die in de gemiddelde Hollandse keuken te vinden zijn. Neem één nootje en proef zestien keukens bij elkaar.
Ik vergat het borrelnootje. Laat staan het witte borrelnootje. Ze waren nog wel te vinden bij Aldi (knabbelnootjes) en Euroshopper – het bewust lelijk vormgegeven huismerk van oom Albert – had ook nog iets in het assortiment dat uiterlijk leek op de borrelnootjes. Maar de smaak was waardeloos.
Laatst had ik een feestje en kocht ik voor de grap Shanghainootjes van Albert Heijn. En wat blijkt? Alleen maar witte. Want: enkel natuurlijke kleur-, geur- en smaakstoffen! Dus geen licht en donkerbruine nootjes. Geen kruidenrek dat onploft in je mond. Gewoon de pure smaak van borrelnootjes. Wonderlijk! Zouden er veel meer mensen alleen maar de witte nootjes gegeten hebben en terugverlangd hebben naar nootjes zonder de welbekende knoflook-gehaktkruidenbijsmaak?
En nu kan ik me niet inhouden. Borrelnootjes vreten. Alleen maar witte. Tot die zak op is. En dan voorlopig maar even niet meer kopen.
