One Man Orchestra
30 July 2007The making of van de foto “One Man Orchestra” van vioolspelerd Sietsius…het filmpje:
En het resultaat (klik voor een groter exemplaar):
The making of van de foto “One Man Orchestra” van vioolspelerd Sietsius…het filmpje:
En het resultaat (klik voor een groter exemplaar):
Wat een ongelooflijk mooi stopper-stukje (hoe noem je zo’n stukje reclameblokvulling?) zag ik op Discovery Channel over klifduiken. Trompetjes, vertraagde beelden, blauw…heel erg mooi om te ervaren (ja, vanaf de bank in de huiskamer!). En een vleugje riskant, gewoon een goede golf afwachten en dan een enorme sprong met maar vier meter water onder de springer. Vooruit dan, ik kon het de mij onbekende Mooizijndiedingenbezoeker niet onthouden en heb hem even omgezet van de DVD-unit onder mijn tv en op ome Youtube gezet:
fritureluurs (bn.)
1 verdwaasd door het eten van vet vet.
fritureluur (de ~ (m.), ~s)
1 in vochtige olie broedende waadvogel met een vette, rechte snavel en oranje poten.
En nu laten we de frituur weer de frituur. Tja, mooi zijn die dingen.

Naar aanleiding van het bericht over bitterballen:
frituurlijk (bn.)
1 vanzelfsprekend frituurbaar
In de categorie notoire noten ditmaal een heel notoire noot. Inderdaad, noot. Niet noten.
De Witte Streepkes alias the White Stripes (waarschuwing: klik niet op de links als je niet van opsekopdrijvendegoudvisse houdt) hielden een kort optreden in Canada. Ze hadden van te voren gezegd dat het kort zou zijn. Nou, inderdaad:
(via Nerdblog Webtwee)
Een valse F wel te verstaan. Da’s op zich gewoon een filmpje. Leuk, flauw, gevat, gemeen, noem het zoals je wilt. Ik vond het nog wel een aardig publiek ook, dat ze mee gingen in deze grap. Ik ken bands die dat niet kunnen maken. De eindbaas is vandaag de man die de volgende video response plaatste:
Echt he-le-maal het goede accent!
Laatst was ik op een feestje. Het was een leuk feestje, maar dat ter zijde. Er was eten en drinken en wat later op de avond kwam ik een primeurpromotor tegen van LoveBite. De beste man frituurde op 180 graden (one-hundred and eighty!!! brulde ik al snel toen ik de temperatuur hoorde) drietallen van bijzondere bitterballen. Op een mooi schaaltje kreeg ik de LoveBites in mijn handen gedrukt. Verwonderlijk, want ze hadden leuke kleurtjes. En er zat geen vlees in de frituurlijke ballen. Ze zagen er erg mooi knapperig uit, ze waren helegaar niet ingezakt en verre van klef zoals je ze wel eens voorgeschoteld krijgt door Mien in je vaste stamkroeg in de Jordaan (komt door te koud frituren of te warm invriezen). Nee, het waren kunstwerkjes…
Wat bijzonder…een kat die de dood kan voorspellen.
Wanneer kat Oscar zich te slapen legt op het bed van een van de doodzieke bewoners van het Steer House verpleeghuis in het Amerikaanse Providence, Rhode Island, belt de verpleging de familie om afscheid te komen nemen. Meestal sterft de zieke dan binnen twee uur.
Ik stop met masturberen…
zei de man tegen zijn vrouw
dat kan ik nu zo onderhand wel.
Ergens vond ik de John Gottman’s formule, waarmee je uit kunt rekenen of degene die je gaat trouwen een ‘blijvertje’ is. Sjeu…prachtig…als je het zo bekijkt wordt het hele leven ineens heel eenvoudig…gewoon even uitrekenen en op safe!
Mijn hele systeem verzet zich tegen het lezen van de betekenis van de formule. Ik geloof in liefde, niet in formules.
En een gratis smiley: