Mooi zijn die Dingen

Het mag duidelijk zijn, de auteur van Mooizijndiedingen heeft een of andere hammondfetish ergens aan over gehouden. Geen idee hoe het komt, maar genieten van Hammondfilmpjes op Youtube is van tijd tot tijd eerlijk heerlijk.

Wat is er leuker dan een filmpje van één Hammond? Dit filmpje met twee Hammonds! Je ziet en hoort Barbara Dennerlein, een soort Duitse Candy Dulfer op het Hammondorgel (het verband houdt in: mooie vrouw die ontzettend goed kan speuluh!) samen met Rhoda Scott. En die laatste mevrouw is een soort Whoopy Goldberg op de Hammond. Laten we zeggen, de moeder van de Hammondspelers. Beiden zijn niet superbekend in Nederland, maar o, wat kunnen deze dames grooven. Let ook even op wat er gebeurt op 3/4 van het filmpje. Dat is wat men verstaat met het opstijgen van een vliegtuig in de muziek. Die Rhoda Scott speelt in haar solo overigens heel erg gemene dingen…rrrrr. En het mooiste: Barbara D. speelt op 6 minuten Hammondkletser A, door het tappende effect op de toetsen. Rhoda denkt: “Als we zo gaan beginnen…” en zet daarna de allerergste doodzonde op Hammond in door een superranzig smeureffect van beneden naar boven te laden glijden, of althans, zo kijken ze erbij…Superioos!

Lekker nummertje is Crazy door Gnarls Barkley, de act met de meest fascinerende naam van de afgelopen vijf jaar. Maar hoe deze meneren – en de meneer op de theremin in het speciaal – het geluid van de gnarrende Gnarls weten te vatten…is superioos! *

*Hela! Wa’s dat nou, superioos? Klinkt wel leuk!

Ik zat op een terras te werken (geweldig!) en er liep een grijze hond langs. Hij liet een scheet. Getver, wat kunnen grijze honden vieze scheten laten. Ruikt naar rioolbaggerdrabspoogsel. Laten we dat ook maar een van de cadeautjes van het leven noemen. Het trok namelijk heel snel weg (er staat een fris windje) en ik moest er per slot van rekening hard om lachen. Je staat er niet zo vaak bij stil dat honden ook scheten laten. En fijn om te merken dat je reukvermogen het ook nog doet.

En sorry…tja, het is een beetje een primair soort constatering. De kracht van het leven zit hem…in de kleine dingen.

Wat een surrealistisch beeld…een bus die bijna rechtop in het water staat en toch is het echt gebeurd in Groningen!

Andrélon heeft al sinds jaar en dag een voorzetselprobleem op de shampooflessen. Ik heb niets tegen de shampoo, maar de opschriften zijn toch af en toe zwaar verwarrend voor me.

Ik zal het uitleggen. In het voorbeeld hierboven zie je drie shampooflessen. Als de eerste – ‘anti-roos’ – tegen roos is, dan is de middelste fles – perfecte krul – toch voor pluizend en krullend haar? Dat betekent voor mij dat je er pluizend en krullend haar van krijgt! En de meest rechter fles, verkwikkend, daar krijg je dan toch normaal tot vet haar van? Uhm…

Wat een prachtvent…Willem van Hanegem heeft me zo hard laten lachen…zo hard heb ik in tijden niet gelachen, en al helemaal niet om kunst…