Zonder nou mijn eigen briljantie de grond in te gaan boren, maar ik verpruts best nog wel eens een sudoku als eindelijk eens de tijd neem om zo’n krabbelpuzzel in een krant te gaan oplossen. Vaak zit ik heel goed op te letten, lekker nummers in te vullen, dan sluipt er toch ergens zomaar een lulligheidje in en dan is het te laat. Je ergert je kapot maar ergens kun je er ook nog wel om lachen. Zo iets simpels…en dan toch…zouden de sudoku’s soms niet kloppen?
Mislukte Sudoku
Overigens, ik wil deze nog wel eens spelen. Een sudoku die ook te spelen is door blinden.
We vieren vandaag…dat voor het *eerst* het schenktuitpippeltje van de AH hagelslag niet meteen bij het eerste gebruik afgebroken danwel uitgescheurd is. JOLIJT!
Heerlijk, hoe mensen in deze vakantietijd lekker slordig typen. Ik kan er wel om lachen. Zo zie je berichten langskomen in deze komkommertijd van mensen die lekker aan het typ-punniken zijn met hun vingers:
- Ik heb afspraken gemaakt voor de verichting van de WC
- De afprsak van woensdag a.s. kan niet doorgaan
- Bednakt voor de foto’s!
- De palnt moet water
Heeft u zich ook ernstig vertypt? Laat dat dan weten!
Wat is dat toch lachen. Tijdens het werken zoek je naar een Engelse uitdrukking. Via Google kwam ik op een pagina om handige zinnetjes in het Nederlands te leren. Bij het lezen van de laatste zin had ik het niet meer.
Welke zin heb je namelijk hard nodig als je als buitenlander in Nederland verblijft? Mijn luchtkussenboot zit vol paling! Tuurlijk! Top! *
paling
*Was de paling niet al uitgestorven? Ik durf in elk geval geen paling meer te eten.
Na een boottochtje over de Utrechtse grachten kwamen we op een plaats waar de wegen van ons gezelschap scheidden. Precies op dat punt stonden een lamp en een roze stoel te wachten op nieuwe eigenaren of anders wel de vuilophaaldienst.
Het stond er wel leuk, zo met die roze stoel en die IKEA-lamp. Ik had toevallig een camera en wat flitsers mee, dus hopla, ‘n flitser werd op de camera geplaatst en een flitser in de lamp gegooid en twee vrollega’s (vriendelijke collega’s, vrolijke collega’s) poseerden dat het een lieve lust was. Prachtig.
[Klik op pic voor big pic]
‘t Was al laat en het werd al later. Ik wilde wel naar huis, maar enkele vrollega’s trokken zich het lot van de stoel enorm aan, zeker toen een of andere kroegtijger de stoel mee naar huis wilde nemen. Ineens transformeerde de stoel van afval tot ruig roze lustobject, althans voor sommigen onder ons gezelschap. Niet voor mij, ik wilde eigenlijk gewoon naar huis.
Kroegtijger had inmiddels afgehaakt. Zijn broeders in de orde van het bier wilden door en knokken om een roze, plastic stoel was niet wat zij hadden verwacht van deze bruisende avond. Nog steeds werd er gebakkeleid om de stoel. Vrollega J. zei schertsend dat ze de stoel heel graag op haar werkkamer wilde plaatsen en ze vond dat iemand die stoel maar moest meenemen voor haar.
Ik zag maar één oplossing voor deze impasse die anders nog eindeloos zou gaan voortduren: ik pakte de roze stoel en nam hem mee. Ik was het zat, morgen zou die stoel in haar werkkamer staan.
Zo liep ik met een roze stoel door Hoog Catharijne. En zo fietste ik in Amsterdam met een roze stoel op het rek voorop mijn fiets. Maar er was iets…
De volgende ochtend nam ik de stoel mee en plaatste ik deze met een spanband op de voorkant van mijn fiets. Toen ik door Amsterdam fietste, ontmoette ik veel vrolijke blikken. Mensen leken blij verrast. Een glimlach, verbijstering, nog een glimlach. Fietsen met deze stoel boven mijn voorwiel beviel me wel. Het roze zitvlak had blijkbaar iets hilarisch, iets liefs en vooral iets onbegrijpelijks.
Ik had mijn trein inmiddels gemist en die daarna eigenlijk ook al. Heel rustig liep ik langs de centrifuges van Shakies om een of ander biologisch verantwoord en doorgaans ook lekker baksel te kopen. Er kwam een vrouw naast me staan en ze zei: “Ik zag je net fietsen, heb je die stoel altijd op je fiets? Dat zou echt een stunt zijn. Het ziet er echt super uit!”
Ik had twintig cent te kort voor een kleingeldbetaling en haalde een tientje uit mijn tas. De werknemer van Shakies zei lachend dat dat niet hoefde, hij haalde die twintig cent wel uit zijn potje.* En dat kwam door die stoel, ik weet het zeker!
Nu zit ik in de trein, op weg naar mijn werk. Nog eventjes sjouwen met de stoel en dan is de overhandiging. Dat wordt vast van je-haha en je-bent-gek en dan een lach. Maar ik ga de stoel nog missen!
Enige tijd geleden werden beelden vrijgegeven van de big dog, een soort robotpakezel die voor militaire doeleinden ontwikkeld is door Boston Dynamics. Knap apparaat, maar hij maakt op dit moment nog wel veel herrie. Zie hier het filmpje als je hem nog niet kent:
Maar wat heb ik gelachen toen een student het volgende filmpje opzette. Een paar mensen hebben het – toch wel ietwat vreemde filmpje – nagemaakt. En best goed!
Op Youtube zijn korte samenvattingen te vinden die een film in 5 seconden laten zien. Dat is heel handig, want zo kun je in één avond alle films kijken die je nog niet gezien hebt. Ook handig om je geheugen even op te frissen:
Ik was bij de Kijkshop. Ik kom daar niet zo vaak, maar ik dacht, ach, laat ik eens lekker gaan kijken in de Kijkshop. Kijken, kijken, nie kopen. Zou je denken…
Maar toen zag ik iets geniaals: een schredderschaal! Gewoon een negental scharen op elkaar gelijmd en je kunt lekker vertrouwelijke informatie wegknippen. Ik wilde net een schredder kopen omdat mijn oude het begeven had, maar die dingen zijn meestal groot en verlangen een stopcontactje. Deze past in je bureaulade, ziet er idioot uit en het allitereert ook nog eens als een turbotiet, schredderschaar.
Cool toch?
edit: Het moet natuurlijk shredderschaar zijn, zonder c bedacht ik me, en ik kan maar beter ook even het linkje erbij zetten.
Tijdens het zoeken van een muziekje van Jamie Cullum op Oom Youtube kwam ik zomaar bij een filmpje van twee Japanse meisjes die karaokenen. Ze zijn vrij fanatiek, maar ook zeer ludiek. Ik snap niet echt wat er aan de hand is, maar het aantal fragmenten van televisieprogramma’s dat deze twee meisjes vertoont doet vermoeden dat Japanners en/of Koreanen het in elk geval dolle pret vinden. En dat is het ook: met name één van de meisjes doet fenomenale moves als het andere meisje aan het zingen is. Van chimpansee tot MJ’s Thriller en van tijd tot tijd wat robotmoves, maar ik kan er hard om lachen.
Meer filmpjes vind je door Korean Madness in te toetsen.
