Mooi zijn die Dingen

Sinds mijn prille jeugd – dus zo lang ik me kan herinneren – bestaan er borrelnootjes. Deze hapjes die je bij voorkeur eet als er een fuif is komen ook al sinds jaar en dag in drie kleuren. Ik was altijd al dol op borrelnootjes. Maar dan wel met een voorwaarde: de witte zijn het lekkerst. De lichtbruine en donkerbruine nootjes zijn ook wel te eten, maar als het kan eet ik de witte nootjes bij voorkeur eerder op dan die van de andere twee kleuren.

Op een gegeven moment besloot oom Duyvis om toe te geven aan de smaak van de Nederlander. De “basic”-borrelnootjes waren niet meer voldoende om Truus en Kees te smaakvermaken, met als gevolg dat de welbekende borrelnootjes omgedoopt werden tot knabbelnootjes mét een bijsmaak die lijkt op het innemen van de inhoud van alle potjes met exotische kruidenmixen die in de gemiddelde Hollandse keuken te vinden zijn. Neem één nootje en proef zestien keukens bij elkaar.
Ik vergat het borrelnootje. Laat staan het witte borrelnootje. Ze waren nog wel te vinden bij Aldi (knabbelnootjes) en Euroshopper – het bewust lelijk vormgegeven huismerk van oom Albert – had ook nog iets in het assortiment dat uiterlijk leek op de borrelnootjes. Maar de smaak was waardeloos.

Laatst had ik een feestje en kocht ik voor de grap Shanghainootjes van Albert Heijn. En wat blijkt? Alleen maar witte. Want: enkel natuurlijke kleur-, geur- en smaakstoffen! Dus geen licht en donkerbruine nootjes. Geen kruidenrek dat onploft in je mond. Gewoon de pure smaak van borrelnootjes. Wonderlijk! Zouden er veel meer mensen alleen maar de witte nootjes gegeten hebben en terugverlangd hebben naar nootjes zonder de welbekende knoflook-gehaktkruidenbijsmaak?

En nu kan ik me niet inhouden. Borrelnootjes vreten. Alleen maar witte. Tot die zak op is. En dan voorlopig maar even niet meer kopen.

shanghainootjes - nu zonder smaakstoffenexplosie

Shanghainootjes zijn… at AnswerGarden.ch.

Collega M. vertelde mij over een bijzondere ervaring met stoplichten rondom Utrecht Centraal. Nu hebben we hier al eens eerder stoplichten gezien hier op Mooi Zijn Die Dingen, maar deze stoplichten zijn bijzonder. Er is namelijk iemand in Utrecht die de rode lampen van stoplichten ombouwt tot hartjes. En – zo vertelde collega M. – het werkt echt! Elke ochtend als je daar staat te wachten, word je toch even blij. Heel simpel, maar je maakt iemands dag toch even beter.

stoplicht met een hartje

Ik verbaas me erover dat als ik met een laptop ergens anders ben geweest, bijvoorbeeld op mijn werk, dat mijn scherm altijd vol zit met vlekken. Vingervlekken welteverstaan. Dat betekent dus dat mensen met hun vingers op het beeldscherm zitten te drukken. Te duwen. Aan te raken. Te wrijven. Aan te wijzen. Te smeren.

Nou heeft mijn laptop geen touchscreen. Erop duwen maakt de wereld niet zo heel veel beter. Waarom zitten mensen zo op schermen te duwen, eigenlijk? Wonderlijk!

Duw jij graag op schermen? Leg me hier uit waarom! Dan maak ik in de tussentijd mijn scherm schoon…

Na een fijn etentje met evenzo fijne collega’s liep ik met een collega richting mijn huis. We liepen door de Wallen. Daar was ik al heel lang niet geweest. Ik vind het altijd een beetje gênant om langs de ranzige ramen te lopen waarachter meiskes staan die ik een ander leven zou wensen.
Ineens zagen we – op de Oudezijds Achterburgwal – temidden van alle rode lichten, ongure typetjes en bedrijvigheid tientallen zwanen. Wel veertig dieren zaten in de smalle gracht geprakt. Zo’n mooi contrast: de smetteloos witte zwanen tussen de rode lampen die horen bij weggestopte groezeligheid. Echt bijna magisch.

Ik heb een foto geprobeerd te maken met mijn telefoon. Dat valt niet mee, want in die buurt moet je oppassen met foto’s maken, lijkt me. Mijn telefoon crashte ook nog, maar er is warempel een scheve foto uit gekomen die enigzins illustreert hoe het er daar uitziet.

heel veel zwanen in de gracht

Nou schijnen de zwanen volgens dit bericht gevoerd te worden door medewerkers van de Casa Rosso. Dat verklaart waarom de dieren zo bizar dicht op elkaar geprakt in de gracht willen leven. Ik heb nog nooit zoveel zwanen bij elkaar gezien en zou bijna zeggen: ga eens kijken.
[link]

Zwanen op de wallen zijn… at AnswerGarden.ch.

Ik liep langs het Singel in Amsterdam. Daar zag ik een huis met een vrij hoog plafond. Er zat een man te werken op een laptop aan een bureautje. Een boekenkast stond tegen de muur. Aan het plafond hing een hele bizarre lamp, namelijk een PAARD!

Deze meneer heeft aan zijn plafond een wit, kunststof paard hangen, praktisch op ware grootte. Het paard hangt op zijn kop, het staat dus met de benen op het plafond. Uit het hoofd van het paard komt een metalen staafje waar een gloeilamp onder brandt.

Hoe ongelooflijk cool is het om een paard als lamp te hebben? Ik ben nog verbaasd!

Gisteren een eerste introductiecursus lindyhop gehad. Moeilijkmoeilijk maar wel heel leuk. En zo kom je op Youtube het volgende filmje tegen…geweldig!

[voor hyves klik hier]

Zoals te zien is op dit weblog zijn er nogal wat mensen die last hebben van lieveheersbeestjesinvasies. Ik dacht tot nu toe hier vrij van te zijn. Totdat ik een nieuwe spaarlamp in de lamp aan het plafond in mijn huiskamer wilde indraaien. In de plafonnière zaten bovenop de IKEA spaarlamp twee van die ingedroogde, rode diertjes. Dus toch…Achossie…

Lieveheersbeestjes in spaarlamp

Dit ijs vond ik via StumbleUpon. Op de pagina waar het ijs vandaan komt, staat niet zoveel begrijpbaars voor mij. We moeten het dus maar alleen met de foto doen. StumbleUpon is overigens voor de liefhebbers van cadeautjes van het leven zo ongeveer het paradijs. Als je even iets moois wilt zien, druk je gewoon op de knop en heb je iets voor je dat andere mensen ook mooi vonden.

pic door stewf

Af en toe vind je simpele dingen die gewoon geniaal bedacht zijn.

Lifehacking bracht me op de hoogte van het ecofont. In de letters zijn uitsparingen gemaakt, zodat je minder inkt of toner nodig hebt om een document te printen. Top!

Ecofont is gratis te downloaden.

Het volgende filmpje laat diverse robots die gebaseerd zijn op de beweging van dieren in de wilde natuur. Ok, de verteller is wat nerdy (past goed bij het onderwerp robots) maar de plakkende muurlopers en zeker de blokjesrobot aan het eind zijn wel verbazingwekkend…