Mooi zijn die Dingen

Alhier een mooi avontuurtje wat betreft een liedje. Zo’n acht jaar geleden speelde ik vier jaar lang in Theater de Engelenbak als contrabassist van de huisband bij de wekelijkse Open Bak. Een geweldige tijd was dat.

De organisator van deze avond vroeg mij – sound designer van beroep – of ik een liedje dat bij de slideshow van een fotograaf ergens op een obscuur internetadresje werd afgespeeld kon downloaden en loopen. Het originele fragment was ongeveer vijftien seconden lang maar o zo mooi…ik was verkocht en daarbij heel benieuwd naar de hele compositie. Afijn, het muziekje werd geript uit Flash, wat opgepoetst, langer gemaakt en op CD gebrand. Werd gebruikt in een theatervoorstelling, haske mooi geregeld.

Het jammere was dat de fotograaf die het muziekfragment had gebruikt niet de moeite had genomen om de maker van het werk te vermelden. We wisten dus niet welke muziek het was. Een paar jaar later sprak ik organisator Ben nogmaals over het liedje en ook hij had nog steeds het liedje niet gevonden. De mooie noten zakten weg in het drijfzand van vergeten mooie liedjes zoals dat soms gaat met onbekende noten. Tot vorige week.

Ik liep met mijn lief door de mooie straten van Kopenhagen en we kwamen een hoek om. Op een zonnig pleintje stond een koorddanseres op een strakgespannen touw. Op dat moment startte muziek en bij de eerste noot hoorde ik het al: dit was warempel het fragment waar mijn onderbewuste al jaren naar verlangde. Prachtig!

Na afloop van de voorstelling ging ik naar de koorddanseres om haar wat centen te brengen en haar te vragen wie dit liedje heeft gecomponeerd. Ze was verbaasd dat ik het niet kende. Iedereen in Zweden kent het immers, het is een ‘traditional Swedish folk piece’. Maar Nederlanders in Denemarken dus blijkbaar niet. Ze schreef de titel op een blaadje en zo was het raadsel van het onbekende fragment opgelost. Maar het mooie is: jaren later in Denemarken met dank aan een Zweedse koorddanseres!

jan-johansson

En hier dan maar het liedje!

Remix

Ik ben al sinds jaar en dag lid van eMusic. Haske leuk, legaal muziek ontdekken en downloaden. Gisteravond vond ik iets heel lolligs: Doctor’s Darling – Riddim Driven. Muzikaal niet zo heel dol, maar wat ze gedaan hebben is dezelfde groove uitgewerkt tot 16 tracks met 16 verschillende zangers, rappers en reggaerds. Heel grappig. Blijkbaar waren ze nogal weg van deze groove en wilden ze de kans op een hit vergroten.

[luister naar 16 snippets van de tracks op deze link] (je hoeft geen lid te zijn om te previewen).

(more…)

Gewoon maar wat simpele stadsdingetjes:

Bij de Etos mag je komen werken als je een geldig legitimatiebewijs hebt.

Deze TV is net iets duurder dan zijn verwijderingsbijdrage (TV 9 euro verwijderingsbijdrage 8 euro).

In het Vondelpark hebben ze last van gewapende grasveldjes.

En de inpakrupsen zijn nu ook al gesignaleerd in het Vondelpark!

Ik laat mij wel eens verleiden tot zingen in de keuken, bij voorkeur in een duet met mijn espressoapparaat. Dat is heel leuk en als je goed je best doet kun je boventonen zingen door je mondholte te veranderen.

De allerbeste boventonenzingen vind je in Tuva, Khoomei heet het dan. Wie weet heb je wel eens opnames ervan gehoord, het lijkt dan net of er fluitjes meespelen met het gezang:

[bericht voor Hyvers, de filmpjes laden waarschijnlijk niet, klik dan hier]

Maar er zijn op het podium van het bovenstaande filmpje geen fluitspelers aanwezig. Dat doen ze met hun stem, en het heet “Sygyt” (fluitboventonen). In mijn zoektocht naar medestanders die ook proberen om te boventonelen, ging ik eens met mijn toetsenbord op weg naar ome Youtube, en ja, zijn inderdaad talloze mensen die het ook proberen (hoe kan het ook anders) en sommigen slagen daar best aardig in.

(more…)

IBO – akoestisch muziektrio met zang, gitaar, viool en contrabas. We kijken vandaag naar wat filmpjes:

Liedje voor Tirza:

IBO op de Noordermarkt:

Kikkers aan de kant:

Cecilia Lind van Cornelis Vreeswijk:

Gaat dat zien op www.ibobakker.nl!

Het mag duidelijk zijn, de auteur van Mooizijndiedingen heeft een of andere hammondfetish ergens aan over gehouden. Geen idee hoe het komt, maar genieten van Hammondfilmpjes op Youtube is van tijd tot tijd eerlijk heerlijk.

Wat is er leuker dan een filmpje van één Hammond? Dit filmpje met twee Hammonds! Je ziet en hoort Barbara Dennerlein, een soort Duitse Candy Dulfer op het Hammondorgel (het verband houdt in: mooie vrouw die ontzettend goed kan speuluh!) samen met Rhoda Scott. En die laatste mevrouw is een soort Whoopy Goldberg op de Hammond. Laten we zeggen, de moeder van de Hammondspelers. Beiden zijn niet superbekend in Nederland, maar o, wat kunnen deze dames grooven. Let ook even op wat er gebeurt op 3/4 van het filmpje. Dat is wat men verstaat met het opstijgen van een vliegtuig in de muziek. Die Rhoda Scott speelt in haar solo overigens heel erg gemene dingen…rrrrr. En het mooiste: Barbara D. speelt op 6 minuten Hammondkletser A, door het tappende effect op de toetsen. Rhoda denkt: “Als we zo gaan beginnen…” en zet daarna de allerergste doodzonde op Hammond in door een superranzig smeureffect van beneden naar boven te laden glijden, of althans, zo kijken ze erbij…Superioos!

Lekker nummertje is Crazy door Gnarls Barkley, de act met de meest fascinerende naam van de afgelopen vijf jaar. Maar hoe deze meneren – en de meneer op de theremin in het speciaal – het geluid van de gnarrende Gnarls weten te vatten…is superioos! *

*Hela! Wa’s dat nou, superioos? Klinkt wel leuk!

Ik zeg er verder niets over maar wat een geweldig filmpje is dit!

Tor Clausen van Musical Furnishings merkte op dat veel mensen op hun tafel of bureau tikken, drummen en trommelen. Een waarneming die ik kan bevestigen. De slimme man bedacht een nieuw concept: een drumtafel! En wij dachten dat een Cajon cool was!

Demonstratiefilmpje:

Filmje met uitleg:

Deze man maakt muziekinstrumenten van groenten. En kan er dan ook nog op spelen!