Op Ome Youtube vind je allemaal leuke filmpjes van Hammondisten op orgels van het merk Hammond. Deze frisse freaks spelen reterap op hun houten bak en toveren de meest bizarre toonladders te voorschijn. Ook in de Gospelscene kunnen ze er wat van. In andere woorden: als God van jazz hield, vond hij het Hammond orgel uit. De filmpjes:
Tot slot, deze gast speelt geen gospel, maar wel errrrg lekker:
Meestal als je een stuk muziek leuk of mooi vindt, zet je het gewoon af en toe op en geniet je ervan. Elke keer dat je het hoort, word je er blij van, maar je zet het niet elke dag op, want dan gaat het vervelen. Maar soms is er zo’n liedje wat daarop een uitzondering is. Zo’n liedje is voor mij “Quiet Now”, gespeeld door Bill Evans. Ik kan dat meerdere malen, dag na dag blijven luisteren en het verveelt niet! Laatstelijk heb ik een tweede versie gekocht op eMusic en nu kan ik zelfs naar twee versies luisteren, dag in dag uit…(lees de rest van het verhaal:)
Ik heb op van de website van een bekend festival in Nederland het concert van Benjamin Herman en zijn trio beluisterd. Prima muziek, maar ik had niet verwacht er helemaal in een scheur van te liggen. Wat gebeurt er? Ben prijst zijn “kersverse platenlabeltje” aan en het feit dat hij veel te veel CD’s mee heeft omdat hij dacht dat hij in de grote zaal zou spelen en dat hij zijn best gaat doen om er een paar te verkopen…en op dat moment neemt zelfreflectie het over van de toeterende tetteraar en op dat moment maakt hij mijn dag. Ik moet er elke keer hardop om lachen. Top! tfmmd, Ben!
Hier wordt ‘Mamma Mia’ van Abba geblazen door een Deense flessenband. Hihi. Wat zijn mensen eigenlijk geniaal niet-efficient (je kunt dit makkelijk op andere manieren doen met minder flesjes en minder mensen) en daardoor alleen al heel leuk.
Misschien heb je er wel eens eentje op straat gezien en gehoord. Het ziet er uit als een wok en het klinkt als een soort steeldrum. Maar het heet een hang. Daar staat hang, maar je zegt heng. Wordt altijd bespeeld door mannen met baarden, rasta en/of lange haren.
Voor alle duidelijkheid, we hebben het hier over:
Meer:
Wat een leuke gitarist is dat zeg, Raul Midon. Kenmerken: mooie stem, blind en een interessant slagje op de gitaar…deze man dus:
Hij legt zijn techniek uit:
En met blinde gitaristen op het podium kun je als mede-artiest leuke (onschuldige) geintjes uithalen:
Hiphop met funky jazz
Via mijn statistieken zag ik dat iemand op mooizijndiedingen terecht kwam omdat hij zocht naar musicus Cliff. Ik vroeg me af wie dat is. Musicus Cliff is een jongen uit België met een website die eruit ziet als van ver voor de tijd dat het internet overhoofd bestond. Het is alsof je teruggaat in de tijd. En dat is op zich best eens leuk…
Musicus Cliff speelt voor zijn leeftijd zeer aardig verdienstelijk accordeon (“knoppenkast”, geen toetsenklavier, dat doe ik hem niet na) en keyboards. Zijn repertoire bestaat uit nummers die populair waren toen hij zelf nog niet bestond. Musicus Cliff is puur. Musicus Cliff is echt. Klaus Wunderlich is er niets bij.
Luister naar Musicus Cliff [kies de accordeonstukken]
(wat een grappige baswisseling zit er eigenlijk in Que Sera Sera)
Ge-wel-dig.
